Öğrencinin konuşma beceri düzeyi, eğitim öğretim yılı başında yapılan tanılama ölçümleriyle belirlenir ve yıl boyunca izlenerek ihtiyaç duyulan alanlara yönelik destekleyici uygulamalar gerçekleştirilir. Akademik başarının yanı sıra sosyal başarıyı da doğrudan etkileyen akıcı konuşma becerisi, konuşmaya ilişkin öğrenme çıktılarının temel hedefini oluşturduğundan öncelikle mevcut konuşma kusurları tespit edilir ve öğretmen tarafından planlı bir izleme süreci yürütülür; bu süreçte hazır takip formlarından yararlanılabileceği gibi öğretmenler öğrenme çıktılarına uygun formlar da geliştirebilir. Konuşma eğitiminde tüm etkinliklerin öğretmen tarafından değerlendirilmesi, sürecin verimli ve amaca uygun yürütülmesi açısından önem taşır. Öğrencinin konuşma öncesi, sırası ve sonrasını kapsayan tüm aşamaları bütüncül biçimde uygulaması sağlanır. Konuşma becerisine yönelik öğrenme çıktıları, bireysel konuşmaları kapsayan “sözlü üretim” ile karşılıklı konuşmaları içeren “sözlü etkileşim” olarak sınıflandırılsa da dilin doğal işleyişi gereği bu iki işlev çoğu zaman birlikte kullanılır. Programda bazı öğrenme çıktıları birbirinin ön koşulu niteliği taşıdığından bu beceriler kazandırılmadan üst düzey çıktılara yönelik çalışmalara geçilmez ve gerektiğinde ek etkinliklerle desteklenir. Konuşma becerisinin geliştirilmesinde öğretim desteği büyük önem taşıdığı için yöntem öğretimine, yorumlama, değerlendirme ve eleştirme gibi üst düzey düşünme becerilerini kapsayan ve öğretmenin model olduğu öğretim süreçlerine yer verilir; ayrıca sürecin geliştirilmesi ve değerlendirilmesi amacıyla yüz yüze ve dijital ortamlar kullanılır.

(MEB, Maarif Modeli)